24 Eylül 2023 Pazar

Yolcu 3 - Taze kal, Bambu ol!

 


Gergindi, o çok sevdiği bayrağa, dürüstlük direğine doğru yaşlı kayıkçı kürek çekiyordu. Bir müddet sustuktan sonra konuşmaya başladı. Zira yaşlı kayıkçı da bir şeyler söylemiyordu.

Anlayamıyorum, neden insanlar başkalarına hayatı, işleri bu kadar zorlaştırır? Neden sürekli tedbirli olmak zorunda bırakılır insan? Neden karşısındaki insandaki güven hissinin kaybolması için emek sarf ederler? Bunca yapılanlardan sonra insan ne kadar dürüst kalabilir? Ne kadar azimli olabilir? Ne kadar başkalarına faydalı olabilmek için emek sarf edebilir?

İnsanlara hayatı zorlaştırmak, sürekli tedbirli hale getirmek, güven hissinin kaybolmasına sebep olmak, dürüstlüğünden taviz verdirmek veya daha kötüsü dürüstlüğünden vazgeçmesini sağlamak, en önemlisi insanlara faydalı biri olmaktan çıkmasına sebep olmak kişiye ne kazandırır? Sustu, yaşlı kayıkçı ile göz göze geldi. Yaşlı Kayıkçının yüzünde oluşan bir tebessüm, mutluluk gördü, şaşırdı. Hatta bu durumdan keyiflendiğini fark etti.

Yaşlı kayıkçı tebessüm ile “Taze kal, bambu ol!” dedi.

Ne demekti bu şimdi. “Ne alaka?” diye geçirdi içinden. “Ne diyorsun anlamıyorum. Hatta beni anlamıyorsun! Ben ne söylüyorum, sen ne diyorsun.” dedi.

Yaşlı kayıkçı tekrarladı “Taze kal, bambu ol!”

Yolcu iyice sinirlenmişti. O kadar sinirlenmişti ki elinden gelse gölün ortasında suya atlayıp yüzerek kayıktan, yaşlı kayıkçıdan kaçacaktı. Biraz daha konuşmaya devam ederse yaşlı kayıkçıyı kıracağını fark etti. Sinirlerine sahip olmak için susmayı tercih edecekti. Ne saçma şeydi “Taze kal, bambu ol!”. Zamana sadece küreklerin suda çıkardığı ses hâkimdi.

Bir süre geçti. Yaşlı kayıkçı tebessümünden hiçbir şey kaybetmemiş, hatta tebessümü ve mutluluğu kayığa ilk bindiklerinden daha fazlaydı. Yaşlı kayıkçıya “Neden böyle keyiflendin, mutlu oldun” diye sormak istedi, susmaya devam etti. Kayık bir türlü karşı kıyıya ulaşmıyordu, sanki her zamankinden daha yavaş gidiyordu. İçinden “Kıyıya çıkalım, bir daha ne buraya gelirim, ne de bu yaşlı kayıkçıyı görürüm” diye geçirdi.

Küreklerin suya her dalışında çıkardığı su sesi yolcuyu biraz olsun sakinleştirmişti. Gözleri bayrak direğinde idi, ne zaman kıyıya çıkacaklardı?

Yaşlı kayıkçı olabilecek en naif ses tonu ile konuşmaya başladı. “Sana bir şeyler anlatacağım” dedi, başladı anlatmaya.

Japonya irili ufaklı 6800 küsur adalardan oluşan bir ada ülkesidir. Bu adaların ortalama 400’ünde insanlar yaşar. Adadaki yaşam izleri yaklaşık 10.000 yılı geçmektedir. Ada ülkesi olması sebebiyle genel geçim kaynaklarında en büyük önemi balık taşır. Japon halkı günlük protein ihtiyaçlarını tuttukları taze balıklardan sağlarlar. Yıllar geçip nüfus artınca doğal olarak balık avlamak için kayıklar sonra da gemiler yapılmış, bir ticaret haline gelmeye başlamış. Nüfusun çoğalması ile bir problem daha ortaya çıkmış. Gemiler halk için çok uzaklardan balık tutup getirdikleri için balıklar haliyle ölmüş olarak kıyıya geliyordu. Halk bu balıkları taze olmadığı için tüketmiyordu. Balıkçılar buna çözüm için daha büyük gemiler yaptılar. Geminin içerisine büyük havuzlar yerleştirdiler. Tuttukları balıkları bu havuzlara koyacaklar, balıkları canlı olarak halka ulaştıracaklardı.

Balıkçılar yaptıkları bu uygulama ile başarıya ulaştılar, lakin istedikleri gibi değildi. Halk yine balıkların tazeliğinden şikâyet etmeye devam ediyorlar, satın almak istemiyorlardı.

Burada ara verip vatanımızdan sana bir şey anlatayım, sonra hikâyeye devam ederiz dedi. “Anadolu’nun güzel bir şehrinde yaşlı bir teyze pazarda dolaşıyordu. Balıkçı avaz avaz bağırıyordu: “Canlı balık, canlı balık!” sesi duyan teyze yaklaştı, “Evladım balıklar taze mi?” diye sordu. Balıkçı sinirli bir şekilde “Teyze duymuyor musun? Canlı balık diye bağırıyorum” dedi. Yaşlı teyze balıkçıya cevap verdi: “Evladım ben de canlıyım, taze miyim?”

Biz hikâyemize geri dönelim. Japon balıkçılar problemi çözmek için bir fikir geliştirdiler. Havuzun içerisine bir köpek balığı koydular. Tuttukları balıkları havuza boşalttıklarında köpek balığına yem olmamak için tüm balıklar canlarını korumak için canla başla yüzüyorlardı. Gemi kıyıya tap taze balıklar getirmeyi başarmıştı artık.

“Tebessüm ediyorum, çünkü geçen yaşına rağmen senin sürekli taze kalmanı sağlayacak bir fırsatın var artık. Bu fırsatı çok iyi kullanabilirsen birçok şey öğrenmiş olacaksın. Hayatımıza giren bu insanlar bize bir armağandır. Düşüncede, fikirde, anlayışta, olaylara bakış şeklimizde bizi sadece canlı değil, taze olarak ta kalmamızı sağlar. taze kalmak hayatımızdaki bu insanlara rağmen başarılı olmaktır. Hayatın bir yerinde bu tür insanlar ile karşılaşmamış veya karşılaşıp sadece o olaya takılanlar taze kalamazlar. Hayatları sadece canlı olarak geçirip bu dünyadan göçüp giderler” dedi.

Yolcu daha 10 – 15 dk önce düşündüklerinden utandı. Utanarak, sıkılarak “Peki bambu ol nedir?” dedi.

Bambuyu bilir misin diye sordu yaşlı kayıkçı. Yolcu bildiği kadar anlattı. “Önce yumuşak, sonra çok sert olan bir bitkidir, Asya’da daha çok olur, mobilya ve dekorasyonda kullanılır” dedi.

Yaşlı kayıkçı “evet, haklısın” dedi, devam etti. “Bambu ekildikten sonra kendisinden hiçbir özelliğinin kaybolmasına müsaade etmeden toprak altında 5 yıla kadar bekler. 5 yıl sonra her şeyini muhafaza eden bambu filizlenir, çok kısa bir sürede 39 metreye kadar ulaşır. Artık bambu tüm haşmeti ile hayattadır, yeşildir, hayat doludur, güçlüdür vesaire…”

“Şayet bulunduğun yer ve zaman yeşillenmen, filizlenmen, boy atıp koca çınar olmana uygun değilse doğruluğundan, dürüstlüğünden, ideallerinden hâsılı seni sen yapan bütün her şeyi muhafaza ederek filizlenip, çınar olacağın günü beklemelisin. Büyüdüğünde öyle güçlü, öyle büyük, öyle haşmetli, öyle yardımsever, öyle güven telkin edici ve öyle mütevazı olmalısın ki sana gelenlere senden ayrılmak istemesinler. Sende dünyaları, halleri, davranışları, sözleri, yüzleri, her şeyleri değişsin.”

İskeleye yaklaştılar. Yolcu şaşkınlık ve mutluluk içindeydi. Kayıktan inerken yine aynı sözü duydu.

“Taze kal, bambu ol!”

 Muhammed Said GÜNDÜZ


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yolcu 7 - Durumsal Liderlik

  Durumsal Liderlik “Kolaylaştırınız, zorlaştırmayınız; müjdeleyiniz, nefret ettirmeyiniz.” Hz. Muhammed (asm) Kaynak: Sahih-i Buhârî, İlim...